اة من ذاك الهى عجزت وعجز الطب عن شفائى

من نفس اضاقت عليا اركان صدرى

و هم وبأس اسقانى كأس المماتى

و يأس و غم اغمى عليا حياتى

فى كل يوم اصرخ صراخ الم تهتز لة الاركانى

ضاقت عليا الدنيا بما رحبت من و سعانى

المت بوجع اواة اة بهذا من و جعانى

ارى فى كل يوم فى منامى بشر ما يروى من الاحلامى

و ضعت و صيتى تحت رأسى اترقب يوم المماتى

لم ارى قمر فى ليالى لم ارى شمس فى صباحى

تباعد امل الشفاء الهى عنى كبعد الارض من نجم السماء

رانى الصبر يوما فى خلاوتى

ففزع من طول صبرى على حالى

فنادانى اليأس من اقصى و ادنى مكانى

وقال اف بهذا من يأس ما هذا بيأسانى

بداخلى حمم ونار كأنها تفور من بركانى

لجئت اليك الهى ارجو منك شفائى

تاليف :محمد حامد سباق
ما رايكم فى هذة القصيدة